Category Archives: asuhan anak

态度(ATTITUDE) 建模的重要

有句谚语说“我们可以把马带到河边, 不过我们不能逼它喝水。”同样的, 我们可以把孩子送到最好的补习班, 不过我们不能保证他会用心学习。由此可见, 心态决定一个人的成败。 当心态不正, 任何的智能, 技术和 知识 都发挥不了作用。很多父母都会把教育放在第一, 而忽略了心态的重要。

我曾经和一位补习老师谈谈教学之道。 他说, 凡是来我这里补习的学生都是成绩很差的学生。可是, 过了几个月, 他们都名列前茅, 得到父母的赞扬。这不是因为我有一流的老师, 也不是因为我的教材比人家不同。 特别的是, 我们的老师会用上一半的时间, 解析心态的重要。让学生回家后, 更加奋发图强, 考到好成绩。由此可见, 心态的确是一个人成败的王牌。 有了正确的心态, 一个人虽然在恶劣的情况下, 还是一样创造出生命的奇迹。我对那些穷苦的孩子有很深的感触。 他们虽然没有钱参与补习课程, 也没有钱买书- 不过他们自爱。 他们能够向朋友借书, 也在没有电流的夜晚, 用蜡烛的光读书。 这段心酸的奋斗史, 表露出他们的成功态度。也证明孩子不一定要有一流的老师或一流的环境,才能创造出一流的人才。只要态度好, 我们每个人都能够在任何环境中脱颖而出, 成为胜利者。

Jom Kita Berjaya

Kebelakangan ini, datangnya suatu seruan hati saya untuk membantu seramai anak-anak Malaysia mencapai impian dan cita-cita hidup dengan menawarkan mentoring (bimbingan kerjaya) kepada mereka secara mingguan. Saya jadikan aktiviti “Jom Kita Berjaya” sebagai suatu tanggungjawab sosial dan tidak mengharapkan sebarang ganjaran. Ramai ibu bapa menghantar anak mereka kepada saya dan meminta saya untuk memberi bimbingan peribadi untuk menghidupkan jiwa “achiever” dalam hati anak-anak mereka.

Ramai kawan saya bertanya , “Mengapa anda melakukan semua ini sedangkan anda sepatutnya fokus pada tugas ceramah motivasi yang membawa pendapatan yang lumayan.” Saya menjawab,  “Saya sudi meruangkan masa untuk tugas bimbingan kerjaya kepada belia-belia kita kerana saya dapat rasakan kepuasan yang tidak terhingga , khasnya bila saya melihat anak-anak muda kita mencapai kemajuan dan kejayaan dalam hidup mereka. Bagi saya , kepuasan memberi bimbingan peribadi  adalah jauh  lebih dari mengendalikan seminar motivasi atau berkongsi ilmu kejayaan di kaca TV “

Sejak dari dulu, melihat kejayaan orang lain adalah suatu nikmat hidup saya.

Setiap kali saya menonton seseorang juara Olimpik mendapat pingatnya, saya dapat rasakan kemenangannya dengan air mata keriangan. Sentuhan hati ini hadir kerana saya merasa empati dengan kejayaan mereka. Saya sendiri pernah merasa liku-liku perjuangan untuk mencapai impian saya dan saya tahu, ia bukan suatu yang mudah dan seseorang yang berjaya  perlu  mengharungi berbagai dugaan dengan pengorbanan dan titik peluh. Begitu juga bila saya nampak seseorang berjaya mendirikan rumah tangga di majlis perkhawinan , saya dapat rasakan kemanisan dalam hati kerana kejayaan mereka memikat hati jodoh yang mereka sayangi.  Atsa seruan ini, saya sering meminta peserta kursus saya menyemat hajat untuk membina hidup yang berjaya dan bahagia dalam jiwa mereka.

Saya masih teringat saat saya mengucapkan selamat bercuti kepada seorang agen insuran MNI di lapangan terbang KK waktu dirinya berlepas ke Van Couver untuk menghadiri konvensyen syarikat. Beliau adalah salah seorang qualifier yang menerima pakej percutian tajaan kerana berjaya mencapai kuota pemasaran yang telah ditetapkan.  Saya dapat rasakan suatu kemenangan kerana agen tersebut mendapat didikan dari saya sejak hari pertama dia mengikut kursus PCE.  Kini , beliau telah menjadi seorang pengurus agensi dan mendapat hidup yang mewah dan pendapatan yang lumayan. Keupayaan beliau melepaskan kemiskinan adalah suatu nikmat dalam hati saya.

Saya juga teringat saat saya menghadiri Majlis Anugerah “The Top Ten Outstanding Youth Award” yang dianjurkan oleh Jaycees International  di Golden Horse Hotel, Serdang, saya dapat rasakan gemuruh hati sehingga mengalir air mata melihat kejayaan barisan penerima anugerah yang berdiri segak di atas pentas. Setiap kisah dan pengalaman yang pernah dijejaki oleh mereka menjadi suatu pujaan dalam hati saya.

 

Bagi saya, kemenangan setiap insan dunia tidak kira bangsa , agama atau kenegaraan memberi  sentuhan hati yang cukup manis dalam hidup saya, apa lagi kalau insan tersebut adalah anak murid saya sendiri.

 

Sejak 1992,  saya membawa misi untuk membina anak Malaysia dengan menawarkan berbagai program dan seminar motivasi, tetapi usaha ini gagal memberi kepuasan kerjaya yang saya hajatkan. Ini adalah kerana peserta kursus hanya “come and go” dan saya tidak tahu sejauh manakah mereka telah menerima manfaat dari seminar saya. Selepas tamatnya seminar, pelajar jarang berhubung dengan saya dan saya juga tidak dapat memberi bimbingan peribadi yang berterusan untuk mereka.

 

Pada usia 47 sekarang, saya ingin mencari kembali nikmat kerjaya saya dan  memulakan suatu misi BARU dalam hidup dengan memberi bimbingan peribadi kepada seramai insan di Malaysia untuk mengharumkan nama mereka dalam apa sahaja bidang yang mereka ingin ceburi. Saya hendak jadikan kejayaan anak murid saya  sebagai suatu “kenangan manis” bila saya bersara nanti

 

Saya percaya pada falsafah kejayaan yang berkata “ Buat apa yang anda suka dan rasakan nikmat kerjaya anda “ Berdasarkan falsafah ini, saya harap misi tersebut akan disahut oleh para pendidik / kaunselor bersara seluruh Malaysia dan sama-sama kita bangunkan “Pusat Bimbingan Biogenik Minda” di setiap bandar di Malaysia dan negara-negara jiran.

 

Saya mengalu-alukan sesiapa sahaja yang mempunyai  misi yang sama untuk sama-sama membina wira dan wirawati negara.  Marilah kita berganding bahu membina generasi Malaysia yang berdaya maju dan gilang gemilang.

 

Motto saya : Bangunkan akhlak, cetuskan aspirasi

 

Email: [email protected]

Website : hilteryew.com

Penetapan Cita-Cta Adalah Landasan Kejayaan Anak

Saya pernah berkomunikasi dengan beberapa orang graduan yang meneruskan pengajian dalam bidang tertentu hanya untuk memenuhi citarasa keluarganya. Salah seorang yang telah sempurnakan jurusan perubatan menyerahkan ijazahnya kepada bapanya dan berkata “Saya telah sempurnakan hajat anda dan ambillah ijazah ini”. Sterusnya, anaknya memulakan kerjanya sebagai seorang usahawan. Seorang lagi kawan saya yang menamatkan jurusan LLB dan menjadi seorang peguam bertauliah berkata dengan ibuya, “Saya telah sempurnakan hajat anda, saya tidak akan menjadi peguam tetapi saya mahu menjadi seorang penceramah dan mentor”

Jelas sekali, ramai anak yang buta harapan dan gagal menghidupkan hajat sendiri menyalahkan ibu bapa kononnya ibu bapa yang meminta mereka untuk belajar sesuatu bidang. Pepatah menyatakan “Bila anda tidak mempunyai matlamat, semua matlamat boleh menjadi pilihan anda.”  Sebaliknya, jika anak anda telah mempunyai pendirian cita-cita yang jelas, dirinya tidak akan mudah menerima seruan atau cadangan ibu bapa. Selalunya, ibu bapa yang prihatin dengan kejayaan anak akan memberi berbagai cadangan cita-cita yang dirasakan bermakna (doktor, peguam dan sebagainya) hanya kerana anak-anak mereka masih tidak nampak lagi apa yang mereka hajatkan. Akibatnya, anak mereka tersalah fikir kononnya ibu bapa hendakkan mereka menceburi dalam sesuatu bidang.

Salah satu cara untuk menangani anak yang tidak mempunyai matlamat hidup ialah dengan meceritakan kemuliaan sesuatu kerjaya dengan menghuraikan makna dan sumbangan kerjaya tersebut. Contohnya , selepas menjamu selera di sebuah restoran, anda boleh menceritakan makna kerjaya seorang tukang masak. Selepas melawat bengkel kereta, anda boleh ceritakan makna dan kehebatan seorang mekanik. Elakkan dari menceritakan kehebatan kerjaya hanya kerana jumlah pendapatan dan popularity, kerana ini akan membutakan harapan anak yang mengejar bayanagan kerjaya tanpa mengenal kemuliaan di sebaliknya. Jika ibu bapa dapat menceritakan kehebatan setiap kerjaya, anak akan mula merasa dan akhirnya membuat keputusan yang waras tentang matlamat kerjayanya.

Sebagai mentor anak, saya sering berjumpa dengan pelajar darjah enam dan membantu mereka mencari sesuatu yang mereka suka dan menjadikannya sebagai suatu kerjaya.  Saya dapat perhatikan, anak-anak yang mempunyai matlamat hidup yang bermakna dalam hidup akan belajar lebih rajin berbanding dengan anak-anak yang tidak mempunyai cita-cita.

Saya ingin mengambil kesempatan di ruangan blog ini untuk menyeru kepada semua ibu bapa untuk membantu anak-anak menguatkan impian dan cita-cita mereka. Hajat yang besar adalah suatu “motivasi”. Anak menjadi seorang pejuang hidup yang berdikari. Mereka tidak perlu dipaksa untuk belajar kerana mereka dapat mengatur masa dan perancangan hidup dengan penuh bertanggungjawab.

 

Kesimpulan

Anak yang m,employees cita-cita menjadi seorang anak yang lebih matang dan berdikari berbanding dengan anak yang tidak mempunyai cita-cita, ini kerana mereka belajar hanya dengan tujuan untuk lulus peperiksaan semata-mata.